ILLIMANI: Boliviako izpiak eta hizkiak Bolivia 2006
index . <<< . 41 . >>>

Date
2006

Place
La Paz

 
Text
The beggar sat on the ground, raised her clasped hands towards heaven, and supplicated. But the indigenous woman did not offer a coin at first. She didn´t at least, either. Bad luck: a two boliviano coin fell straight out of her pocket and bounced about on the cobblestones. The beggar quickly put out her hand, and the passerby failed to bend down to retrieve it.
A was reminded of the apple tree in our garden. The foolish tree, without a thought for where our garden ends, spreads its appleladen branches out ever our neighbour¨s territory. My father explained to me who those apples belong to: while they´re in the air, they´re ours. But once they hit the ground they belong to the neighbour.


Eskalea lurrean eseri zen, bi eskuak zerura batu, eta arren eta arren, emateko zerbait. Baina indigenak ez zion txanponik luzatu. Hasieran. Bukaeran ere ez. Zorte txarra, erori egin zitzaion, poltsikotik behera amildu, bi bolivianoko bat. Eta txanpona dantzan ibili zen adokin artean. Eskaleak azkar erantsi zion eskua, bestea ez zen makurtu ere egin altxatzera, galdutzat jo zuen.
Gure etxeko sagarrondoaz oroitu nintzen. Zuhaitz inozoak, gure lurra non bukatzen den pentsatu ez, eta auzokoaren lurretara luzatzen ditu besoak gure sagar eta guzi. Aitak garbi esplikatu zidan sagar haiek norenak diren: airean dauden artean, gureak. Baina behin lurrera eroriz gero auzokoarenak bihurtzen omen dira.